بررسی ذکر و یاد خدا به عنوان یکی از شاخصه‌های انس با قرآن و تأثیر آن در تربیت اخلاقی

نوع مقاله : علمی پژوهشی

نویسندگان

1 کارشناس ارشد تاریخ و فلسفه تعلیم و تربیت دانشگاه آزاداسلامی شهرکرد

2 کارشناس ارشد تاریخ و فلسفه تعلیم و تربیت دانشگاه آزاداسلامی شهرکرد.

چکیده

ذکر، دعا و عبادت از جنبه‌های مهم انس با قرآن هستند که هر سه جنبة تربیتی داشته و در تمامی ابعاد تربیت انسان به خصوص در تربیت اخلاقی وی تأثیر بسزایی دارند. در این مقاله به منظور بررسی موضوع پژوهش از رویکرد درون دینی استفاده شده است، یعنی موضوعات قرآنی و احادیث ائمه اطهار(ع) را با روش تحلیلی و استنادی، به فعالیت‌های تربیتی مرتبط کرده، سپس با تبیین مفهوم تربیت اخلاقی، انس با قرآن را همانند روشی در تربیت اخلاقی مطرح نموده و به بررسی این مقوله پرداخته شده است.
نتایج حاصل از این تحقیق بیانگر این مطلب است که تنها خداوند به تمامی راه‌های فلاح و رستگاری انسان عالم است و از آنجا که از طریق وحی با انسان سخن می‌گوید، مهم‌ترین راه شناسایی عوامل سعادت و هدایت انسان، انس با قرآن و شنیدن کلام وحی است. در دیدگاه اسلامی برقراری ارتباط با خدا و حفظ آن، هدف غایی در تربیت اسلامی است، لذا همه فعالیت‌های انسانی، مثل کارهای روزانه، به عنوان ذکر و عبادت جهت رسیدن به قرب الهی تلقی شده و اُنس با قرآن به عنوان مهمترین راه کار آن معرفی شده است.
از آثار انس با قرآن می‌توان به ایجاد اُنس یعنی نمایان شدن اثر جمال حق بر بنده، پرورش عقل، ایمان و روح عبودیت، بندگی خدا، شرافت نفس و چیره شدن بر بی میلی فرد به عبادت و بیدار شدن فطرت خداجوی انسان اشاره کرد. در این میان انسان‌ها در برخورد با ذکر، به سه دسته تقسیم می‌شوند؛ مؤمنین، منافقین و کافرین که در متن مقاله به بررسی بیشتر آن پرداخته شده است

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

God’s Remembrance and Invocation as an Indicator of Attachment to the Quran and its Impact on Moral Education

نویسندگان [English]

  • Mehdi FazeliDehkordi 1
  • Salman Rezvankhvah 2
1 Master of History and Philosophy of Education, Shahrekord Islamic Azad University
2 Master of History and Philosophy of Education, Shahrekord Islamic Azad University.
چکیده [English]

Acts of worship, invocation and prayer are among important aspects of one’s attachment to the Quran, and play an effective part in the moral education of mankind. To examine the issue, the article has used the intra-religious approach by referring to Quranic themes and the Infallible Imams’ traditions in an analytical way and relating those to educational activities. Then by defining moral education, it has presented attachment to the Quran as a method of moral education.
The results show that only God knows the way of human salvation and since his communication with humans is through Revelation of his Ayas, the best way of recognizing the true path of happiness is trough familiarity with the Quran and heeding its injunction. In Islamic view, establishing a sustained connection with God is the ultimate goal of Islam, hence all human actions including his everyday life, are but acts of worship and invocation that aim at reaching proximity with God, and attachment to the Quran is at its top.
Among the effects of this kind of attachment are signs of divine beauty on the servants of God, development of intellect, faith and devotional servitude, honesty, God-seeking disposition and overcoming one’s unwillingness of worship. Concerning humans’ tendency to the acts of worship and supplication, they are of three groups: the believers, the hypocrites and the unbelievers, which are all being elaborated in the article.

کلیدواژه‌ها [English]

  • The Holy Quran
  • attachment
  • moral education
  • invocation
  • worship