رهیافت زبان‌ شناسانه در تحلیل معنای هفت آسمان

نوع مقاله: علمی پژوهشی

نویسندگان

1 استاد گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.

2 دانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

3 دانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.

چکیده

چگونگی و سیر تکوّن جهان، از جمله مباحث میان­رشته­ای است که از دیرباز محل بحث و کنکاش از سوی دانشمندان علوم تجربی و علمای دین بوده است. پژوهش حاضر با روش کتابخانه­ای در گردآوری مطالب و شیوه اسنادی در نقل دیدگاه­ها و روش تحلیل کیفی و توصیفی محتوا در ارزیابی داده­ها به بررسی و تحلیل دیدگاه­های مختلف پیرامون این مسئله با رویکرد زبان‌شناسانه پرداخته و به این نتیجه رسیده که با توجه به ذووجوه و ذوبطون بودن قرآن ­کریم، می­توان دیدگاه­های معتبرِ مطرح شده درباره این مسئله را داخل در ابعاد زبان قرآنی رده­بندی نمود؛ به طوری‎که نگرش­های متقدمان آیات مورد بحث، بیشتر ناظر بر زبان «عرف عام» قرآن بوده و در مقابل، دیدگاه­های مفسران معاصر بیشتر برگرفته از زبان «باطنی­ علمی» و زبان «عرف خاص» قرآن است که بیشتر در تفاسیر علمی و قرآن به قرآن، نمود پیدا کرده است. درنهایت، نگارنده با تکیه بر زبان باطنی علمی قرآن و با استناد به قرائن درونی و بیرونی، هفت آسمان در آیه 11 سوره فصلت را ناظر بر طبقات جو دانسته است.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

Linguistic Research in the Analysis of the Meaning of the Seven Heavens

نویسندگان [English]

  • Nehle Qharavi 1
  • Seyed Tagi Ale Mohammad 2
  • Mohsn Faryadres 3
  • Mahdi Kamran 3
1 Professor of Quran and Hadith Sciences, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran.
2 PhD Student of Quran and Hadith Sciences, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran.
3 PhD Student of Quran and Hadith Sciences, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran.
چکیده [English]

The modality of the world Formation and its Process, is one of the interdisciplinary issues which has been the place of discussion and searching within experimental scientists and religious scholars. The present study with a library method in collecting the content and referential method in presentation of views and the qualitative and descriptive analysis of them has conducted this issue with the linguistic approach. Considering the importance of Quranic verses is demonstrated that it is possible to categorize the authoritative views on this issue within the Qur'anic language dimensions, so that the views of the  ancestors in intended verses are more related to the "common law" language of Qur'an and, on the other hand, the views of contemporary commentators are more based on the language of "scientific – intrinsic " and  to the “special custom” language of Quran that has been revealed in the scientific and Qur'an with Quran exegesis. Finally, the author, with referring to the intrinsic -scientific language of the Qur'an and referring to the inner and outer indications, considers the seven heavens in verse 11 of Ha-Mim indicates to the Layers of atmosphere.

کلیدواژه‌ها [English]

  • The Holy Quran
  • Quranic Language
  • Scientific Commentary
  • Seven Heavens
  • Layers of Atmosphere

قرآن کریم.

آل‌محمد، سید تقی، (1395)، روش­شناسی تفسیر طنطاوی در آیات مربوط به فیزیک و نجوم، پایان­نامه کارشناسی ارشد، تهران: دانشگاه علامه طباطبایی.

ابن سینا، حسین بن عبدالله، (بی‌تا)، رسائل بن سینا، قم: نشر بیدار.

حسینی شیرازی، سید محمد، (١٤٢٤ق) تقریب القرآن الی الأذهان، بیروت: دار العلوم.

جعفری، یعقوب، (بی‌تا)، کوثر، بی‌جا.

جمیلی، السید، (2000م)، الإعجاز العلمی فی القرآن، بیروت: دار و مکتبة الهلال‏.

حجازی، سید علی‌رضا، (1389ش)، «تصویر هفت آسمان در قرآن و تمام نهج البلاغه»،پژوهش‌های نهج‌البلاغه، دوره‌ی 10، شماره 27 و 28.

خلف، حسن، (1438ق)، «الدلالة المجازیة للأعداد الأصلیة فی القرآن الکریم»، دراسات فی العلوم الانسانیه، دوره 23، شماره‌ 2.

 درویش، محیى الدین، (1415ق)، اعراب القرآن و بیانه، سوریه: دار الارشاد.

دیکسون، رابرت. تی، (1382ش)، نجوم دینامیکی، مترجم: احمد خواجه نصیر طوسی، تهران: مرکز نشر دانشگاهی.

رازی، ابوعبدالله محمد بن عمر، (1420 ق)، تفسیر کبیر (مفاتیح الغیب)، بیروت: دار الکتب العلمیة.

راغب اصفهانى، حسین بن محمد، (1412)، المفردات فی غریب القرآن، بیروت: الدار الشامیة.

ریگدن، جان، (1381ش)، دانشنامه فیزیک، تهران: دانشگاه تحصیلات تکمیلی علوم پایه.

زرکشی، بدر الدین محمد بن عبد اللّه، (1410ق)، البرهان فی علوم القرآن، بیروت: دار المعرفة.

سیوطی، جلال الدین، (1321ق)، الإتقان فی علوم القرآن، بیروت: دار الکتاب العربى.

طالقانى، سید محمود، (1362ش)، پرتوی از قرآن، تهران: شرکت سهامى انتشار.

طباطبایی، محمد حسین، (1417ق)، المیزان فی تفسیر القرآن، قم: جامعة المدرسین فی الحوزة العلمیة قم المقدسه.

طنطاوی جوهری، محمد سید، (1350ق)، الجواهر فی تفسیر القرآن الکریم، مصر: مصطفى البابی الحلبی.

غزالی، محمدبن محمد، (1412ق)، احیاء علوم الدین، بیروت: دار الکتب العلمیه.

قاسمی، محمد جمال الدین، (1418ق)، محاسن التأویل، بیروت: دار الکتب العلمیه.

قلندری، حنیف، (1390ش) «ماهیت فیزیکی افلاک: بررسی مفهوم فلک در آثار هیئت»، مجله تاریخ علم، دوره نهم، شماره 1، صص 108-67.

کافمن، ویلیام، (١٣٦٦ش)، سیارات و اقمار، مترجم: علی درویش، مشهد: معاونت فرهنگی آستان قدس رضوی.

مدرسی، سید محمد تقی، (1419ق)، من هدی القرآن، تهران: محبیّ الحسین.

مکارم شیرازی، ناصر، (1364ش)، تفسیر نمونه، تهران: دار الکتب الاسلامیة.

مور، پیتر، (1367ش)، سرگذشت زمین، مترجم: عباس جعفری، تهران: انتشارات گیتاشناسی.

نجفی، روح الله، (1391ش)، «در جستجوی هفت آسمان»، کتاب قیم، دوره‌ دوم، شماره 7.

نیازمند شیرازی، یدالله، (1335ش)، اعجاز قرآن از نظر علوم امروزی، تهران: شرکت چاپ میهن.

Northon, Karen (2015), "Daily Views of Earth", Available on New NASA Website. NASA. Retrieved.

Zell, Holly (2015), "Earth's Upper Atmosphere". NASA. Retrieved.